Historia szkoły

Wstęp

W murach naszej szkoły odnaleźć można barwne wspomnienia, przeszłość, młodość i wdzięk. To właśnie tutaj spędzamy wspaniałe chwile naszego młodego życia. Z tą szkołą związane są nasze najwspanialsze przeżycia.

Od początku uczyła nas mądrych wyborów, tolerancji, samodzielności i prawdziwego człowieczeństwa – i tak też jest w dzisiejszych czasach. Uczący tutaj nauczyciele nie stawiają muru pomiędzy sobą a wychowankami. Chcą, aby młodzież nie czuła się osamotniona i zagrożona, a w zamian otrzymują życzliwość i szacunek.

Jesteśmy szkołą z wieloletnią tradycją. Wiąże się to z wieloma zwyczajami i obyczajami szkolnymi. Oprócz corocznego topienia marzanny i otrzęsin klas pierwszych, każda klasa w naszej szkole prowadzi własną kronikę klasową, w której opisuje szkołę taką, jaką ją widzi. Wszystkie kroniki klasowe wraz z kroniką szkoły znajdują się w szkolnej Izbie Tradycji.

Założenie szkoły

Po II wojnie światowej wielu młodych ludzi pragnęło kontynuować naukę, którą przerwała im wojna. Mieli za sobą okrutne doświadczenia wyniesione z obozów, przymusowej niewolniczej pracy czy partyzantki. Wielu z nich nie miało domu ani rodziny.

Z inicjatywy ówczesnych władz i organizacji młodzieżowych podjęto w Katowicach w 1946 roku uchwałę powołującą do życia Młodzieżowy Ośrodek Szkoleniowy w Sławięcicach, który stał się zalążkiem naszej szkoły. Patronat nad placówką objął osobiście ówczesny wojewoda śląski gen. Aleksander Zawadzki.

Początki szkoły chemicznej

1949–1952 – rozwój kształcenia chemicznego

We wrześniu 1949 roku szkołę przejął Centralny Zarząd Przemysłu Chemicznego. Ze względu na rozwój przemysłu chemicznego w rejonie Kędzierzyna zaistniała potrzeba kształcenia wykwalifikowanych kadr.

Powołano Gimnazjum Chemiczne, Liceum Chemiczne oraz Gimnazjum Mechaniczne. Dyrektorem został mgr Jan Blaut, a jego zastępcą mgr Tadeusz Chmielewski. Liczba uczniów wynosiła wówczas 186.

W lipcu 1950 roku dyrektorem został mgr Aleksander Szymański, a kierownikami wydziałów:

• chemicznego – mgr Jan Blaut,
• mechanicznego – Józef Sozański,
• stolarskiego – mgr Tadeusz Chmielewski.

W 1950 roku uzyskano środki na przeprowadzenie prac remontowo-budowlanych. Zajęcia lekcyjne przeniesiono do wyremontowanego budynku, w którym obecnie znajduje się internat.

W kwietniu 1951 roku oddano do użytku laboratorium – późniejszy budynek przedszkola – którego kierownikiem został mgr Juliusz Mękicki. W szkole prowadzono kursy techników chemików i konstruktorów dla absolwentów liceów ogólnokształcących oraz różnorodne kursy dla pracowników przemysłu chemicznego.

W marcu 1951 roku otwarto internaty w pawilonach leśnych, mogące pomieścić nawet 900 uczniów. Dobre warunki w internacie i odpowiedni poziom nauczania przyciągały do Sławięcic młodzież z całej Polski. Z internatu korzystało wówczas 471 uczniów.

Równocześnie rozpoczęto budowę nowej szkoły.

W 1952 roku w miejsce istniejących szkół powołano 4-letnie Technikum Chemiczne oraz Zasadniczą Szkołę Zawodową. ZSZ kształciła między innymi w zawodach:

• laborant chemiczny,
• aparatowy przemysłu chemicznego,
• ślusarz-tokarz,
• stolarz,
• elektromonter.

Technikum Chemiczne kształciło chemików w specjalnościach:

• technologia syntezy organicznej,
• urządzenia i instalacje przemysłu chemicznego,
• technologia nawozów azotowych,
• technologia odczynników chemicznych,
• technologia procesów chemicznych,
• analiza chemiczna,
• aparatura kontrolno-pomiarowa i automatyka w przemyśle chemicznym,
• technologia przerobu ropy naftowej.

Technikum kształciło także techników mechaników o specjalności budowa maszyn przemysłu chemicznego. Dyrektorem został Józef Norek.

1953–1957 – rozbudowa szkoły

W 1953 roku zaczęto oddawać do użytku nowe budynki. Szczęśliwe rozwiązanie architektoniczne, odpowiadające wymogom szkolnym, stworzyło rozbudowany kompleks.

W jego skład wchodziły:

• budynek szkolny,
• laboratorium,
• sala gimnastyczna,
• stołówka i aula,
• dwa internaty,
• kotłownia,
• pomieszczenia gospodarcze.

Wszystkie budynki projektował inż. architekt Tomasz Zuber.

W odróżnieniu od innych szkół Sławięcice, poza personelem pedagogicznym, zatrudniały znaczną liczbę pracowników administracyjnych i fizycznych. Wynikało to z rozrzucenia internatów i budynków szkolnych na rozległym, około 12-hektarowym terenie oraz z dużej liczby uczniów korzystających z internatu i uczestników kursów.

W roku szkolnym 1953/1954 zespół składał się z:

• 42 nauczycieli,
• 28 pracowników administracyjnych,
• 83 pracowników fizycznych.

W celu ulepszenia metod pracy dydaktyczno-wychowawczej zorganizowano komisje przedmiotowe, które objęły opieką poszczególne przedmioty i pomagały w pracy młodym nauczycielom.

Powołano również Radę Dyrekcyjną, w skład której – oprócz dyrekcji – wchodzili przedstawiciele organizacji nauczycielskich i uczniowskich. Rozpatrywała ona istotne sprawy wychowawcze i gospodarcze.

Dla zainteresowania nauczycieli i młodzieży zagadnieniami technicznymi zorganizowano SITPChem.

1957–1963 – kolejne zmiany organizacyjne

W 1957 roku szkołę przejęło Ministerstwo Oświaty i Wychowania, a bezpośrednią władzą stało się Kuratorium Oświaty i Wychowania. Ustanowiono nazwę: Technikum Chemiczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa.

Dyrektorem był wówczas mgr Zdzisław Janicki, a jego zastępcami: mgr inż. Irena Kramarz-Flis, mgr Tadeusz Chmielewski oraz Jan Goszcz.

W 1958 roku dyrektorem został mgr inż. Juliusz Mękicki. Jego zastępcami byli mgr Tadeusz Chmielewski, mgr inż. Tadeusz Krupski (1958–1959) oraz mgr Wiktor Woźniak (1959–1963).

W 1960 roku wydłużono cykl nauki w Technikum do pięciu lat, a w Zasadniczej Szkole Zawodowej do trzech lat.

1963–1975 – rozwój szkoły i pierwsze zjazdy absolwentów

W 1963 roku dyrektorem został mgr Tadeusz Wilusz. Jego zastępcami byli kolejno: mgr Józef Herbeć (1963–1966), mgr Kazimierz Tylus (1966–1968), mgr Marian Glonek (1968–1975) oraz mgr Józef Mącior (1971–1975).

O tym, jak miło absolwenci wspominają szkołę, świadczą często organizowane zjazdy klasowe i szkolne.

I szkolny zjazd absolwentów odbył się w 1964 roku. Absolwenci ufundowali szkole nowy sztandar i pozostawili przy głównym wejściu do budynku szkolnego pamiątkową tablicę.

II zjazd odbył się w dniach 13–14 czerwca 1971 roku.

Zespół Szkół Chemicznych

1976 – powstanie Zespołu Szkół Chemicznych

W 1976 roku powołano do życia Zespół Szkół Chemicznych, w skład którego weszły:

• Technikum Chemiczne,
• Liceum Zawodowe,
• Zasadnicza Szkoła Zawodowa,
• nowo utworzone 2-letnie Policealne Studium Zawodowe o specjalności technologia procesów chemicznych.

W kolejnych latach do zespołu dołączały następne szkoły i kierunki kształcenia.

Rozwój kształcenia zawodowego

W 1979 roku przeniesiono do Sławięcic Zasadniczą Szkołę Zawodową oddziału PKS w Kędzierzynie-Koźlu o specjalności mechanik pojazdów samochodowych.

W następnych latach szkoła zwiększyła liczbę klas i kształciła fachowców nie tylko dla PKS, ale również dla MZK, Transbudu, działów transportu niemal wszystkich większych zakładów w mieście oraz na potrzeby prywatnych zakładów usługowych.

Przez wiele lat kształcono także młodocianych pracowników Metalchemu, Montochemu i Przedsiębiorstwa Instalacji Przemysłowych.

W latach siedemdziesiątych rada pedagogiczna skierowała wielu absolwentów na studia bez obowiązku zdawania egzaminów wstępnych, a także na studia zagraniczne. Studia w Moskwie ukończyła Ewa Wójtowicz, natomiast w Bułgarii – Krystyna Majchrzak.

Do szkoły powrócili później w charakterze nauczycieli jej absolwenci: mgr Zbigniew Rawluk, mgr Maria Muszyńska-Starostka, mgr Danuta Jasińska-Lubczyńska, a w późniejszych latach mgr Krystyna Glinka-Lewandowska.

Modernizacja szkoły i internatów

W tym okresie wyremontowano i przebudowano oba internaty. Duże sale podzielono na mniejsze, 4-osobowe pokoje, przebudowano łazienki i sanitariaty oraz odnowiono elewacje.

W szkole wymieniono sieć elektryczną i instalację centralnego ogrzewania. Wyremontowano także kotłownię oraz wymieniono rurociąg parowy prowadzący do warsztatów szkolnych.

W latach 1984–1986 dyrektorem był mgr inż. Jerzy Pilarski, a jego zastępcami mgr Barbara Kuciel i mgr Jan Król.

Lata 1987–1993

W 1987 roku otwarto Liceum Medyczne o specjalności technik analityki medycznej, które kształciło kadry na potrzeby laboratoriów medycznych naszego miasta i okolicy. Wykształciło ono 100 fachowców.

W 1990 roku, podobnie jak w całej Polsce, do szkoły powróciła nauka religii.

W 1991 roku szkoła otrzymała w darze komputery typu Junior. Powstanie pracowni komputerowej zapoczątkowało edukację informatyczną młodzieży.

W 1992 roku utworzono Liceum Ogólnokształcące. Rok później zrezygnowano z jego kontynuacji, a z Kędzierzyna do Sławięcic przeniesiono Liceum Ekonomiczne.

Zespół Szkół nr 3

W 2002 roku szkoła zmieniła nazwę na „Zespół Szkół Nr 3”.